Galata Kulesi'ne bakan herkes taşı görür. Ama kuleye biraz uzun bakarsanız, bir şey daha fark edersiniz: duvarların üzerinde sürekli bir hareket vardır. Kule, yalnızca bir anıt değil — aynı zamanda binlerce kuşun evi.

Taşın içindeki yuvalar

Kulenin duvarlarındaki oyuk ve yuvalarda, ebabil-kırlangıç türünden binlerce kuş yaşıyor. Bunlar konuk değil, sakin: nesillerdir aynı taşın içinde yuva kuruyor, yavrularını orada büyütüyorlar. Semtte bu kuşları yıllarca gözlemleyip üzerine kitap yazanlar bile var.

Düşünmesi tuhaf: 1348'de gözetleme kulesi olarak dikilen, sonra hapishane, rasathane ve yangın kulesi olan bu yapı, aynı zamanda kesintisiz bir yaban hayatı barınağı olarak da çalışıyor. Şehrin en çok fotoğraflanan yapısı, aynı zamanda en kalabalık kuş evi.

İki karar

Bu kuşların hikâyesinde iki an var; ikisi de insanın içini ısıtıyor.

Birincisi: kule duvarlarının temizliği için kurulan iskele tülle kapatılınca, anne kuşlar yuvalarına ulaşamadı ve yavrular beslenemedi. Durum fark edilince temizlik işinden vazgeçildi.

İkincisi: yıllar sonra, restorasyon için kulenin etrafına çepeçevre iskele kuruldu. Sonra fark edildi ki mevsim, kuşların yavrulama mevsimiydi. İskeleler söküldü ve restorasyona ara verildi. Yuvalar harçla kapatılabilirdi; kapatılmadı.

Bir şehrin kendi kuşları için binlerce liralık iskeleyi sökmesi küçük bir haber gibi görünür. Ama bize göre bu, bir semtin karakterini en iyi anlatan türden bir karar: burada tarih korunurken, tarihin içinde yaşayanlar da hesaba katılıyor.

Barnathan'ın kumruları

Aynı alışkanlığı kendi binamızda da görüyoruz. Barnathan Apartmanları'nın kornişlerinde, bina 1892'de yapıldığından beri kumrular yuva kuruyor. Sokak adı değişti, mülk sahipleri değişti, apartman restore edildi — kumrular kaldı.

Belki de bir binanın gerçekten “yerleşmiş” olduğunu, insanlardan çok kuşlardan anlıyoruz.

Bakarken

Bir dahaki sefere kuleye çıkmak için sıraya girdiğinizde, sırada beklerken yukarı bakın: duvarlarda giriş çıkış yapan kuşları göreceksiniz. Yedi yüz yıllık taş, onlar için sadece bir kaya parçası; ama en sadık kiracıları onlar.

Kaynak: Meroddi arşivi ve semt gözlemleri.